LOST IN MUSIC 2023

Datum: 29-11-2023

ERPSE KRANT

van de redactie

Het is stipt 20.00 uur. Donker in de zaal. Slagwerkers die sereen op komen lopen en zich in de breedte opstellen. Trom­geroffel. Voor de rest: niets. Behalve een zwart doek tot aan het plafond. Luc van Moorsel, die de avond presenteert, komt op en speelt met het publiek.'Say oh oh oh ooooh'. De zaal zingt hem na. En ineens valt het doek naar beneden, schieten lichten de zaal in en zien we een 65-koppig orkest, allemaal in het zwart gekleed, met daarachter een koor met 55 leden, in het wit gestoken. Het orkest begint direct te spelen. Dan­sers van Souplesse springen klappend het podium op. Disco inferno.

'Burn baby burnl'

We zijn los.

Het is de zesde editie van Lost in Music. Het is zeven jaar geleden dat de laatste editie plaatsvond. Iedereen die ooit bij een van de eerdere edities aanwezig was, weet: OBK legt voor zichzelf de lat hoog. De rest mag aanhaken, maar wil ook maar al te graag aanhaken. Want dit is het moment om aan een groot pu­bliek te laten zien hoe mooi het is om op hoog amateurniveau - OBK speelt in de hoogste afdeling - samen muziek te maken.

De aanloop was lang. Meer dan een jaar geleden al vonden de audities plaats. Maar iedereen die er dit weekend in het publiek bij was, zag dat OBK ruim­schoots over de lat heen sprong, met alle artiesten in het kielzog! Met gemak, zo leek het zelfs. En op het oog heel re­laxed. Maar dat was schijn. De zenuwen gierden met name veel solisten door het lichaam, vertrouwden ze na afloop toe.

Het werd een avond vol verrassin­gen.

Van een aantal solisten wisten we wat ze in huis hadden, omdat ze al eens eerder mee hadden gedaan met Lost in Music, Het Blauwe Uur of NO1ZZ, de junior versie van Lost in Music. Knap hoe artiesten dan toch weer weten te verrassen, zoals Sandy Rombout, die in een vorige editie nog in de rol van de vriendelijke kinderjuffrouw Mary Poppins kroop, maar nu iedereen in de zaal met haar stem omver blaast als de flamboyante Amy Lee, zangeres van Evanescence. Ze gaat hoog, hoger, hoogst. Bring me to life!

Anderen hielden hun talenten tot nu verborgen, onder wie Linda Vervoort. 'Kan ik zo eigenlijk wel meedoen aan de auditie', had ze haar collega's ruim een jaar geleden nog gevraagd, toen ze hen een opname liet horen. We mogen die collega's op onze knieën bedanken dat ze ‘ja' hebben gezegd! Haar versie van Leun op mij is al prachtig, haar duet met Johan van Zelderen - de Pastorale van Ramses en Liesbeth - is misschien wel mooier dan het origineel, klinkt het in het publiek.

Dat publiek leeft sowieso mee met wat er op podium gebeurt.

Als Elleke Goossens Hij gelooft in mij in­zet, van zangeres Do, deint het publiek massaal en spontaan mee, de handen boven het hoofd, de lampjes van links naar rechts.

Eén ding alleen: dansen doen we niet snel in Erp. We kijken. We luisteren. En dat doen we aandachtig. We zijn ook oprecht betrokken bij wat er op het podium gebeurt. Als Luc van Moorsel een korte korenslag doet - een strijd om het hardst tussen het koor en het publiek - zingt iedereen uit volle borst mee. Maar swingen? Nee. Zelfs de Discomedley krijgt de heupjes niet los in Erp. Mooi wel om de reacties te voelen in de zaal. Bijvoorbeeld als Mieke Kem­penaars Je suis malade zingt en de zaal steeds stiller valt. Ontroerd. Verbluft. Want zo intens gezongen. Zo mooi. Maar ook als Johan van Zelderen wordt aangekondigd: 'biologische koeien­boer uit De Rips!' Die vervolgens het podium opkomt in een eenvoudig hemdshirt, maar bij veel mensen diep binnenkomt met zijn versie van Don't stop believing van Journey, dat maar blijft aanzwellen als het orkest en het koor weer eens een tandje bijzetten. De koeienboer die kippenvel bezorgt!


Knipoog

Het gaat te ver om hier bij elk nummer stil te staan. Het is soms uitbundig of krachtig, dan weer ingetogen of sub­tiel. Eén objectief hoogtepunt is er niet uit te lichten. En als dat er al is, dan is dat voor iedereen anders. Circle of life, One day like this, Who under heaven, Like a prayer, Streets ... Elk van de 26 nummers komt in aanmerking. Alles en iedereen gaat mee over de lat van OBK heen. Met deelnemers tussen 11 en 81 jaar oud!

Zeg je OBK, dan zeg je trouwens niet alleen harmonie OBK, maar zeg je ook slagwerkgroep OBK. U2, gespeeld op de marimba. Verzin het maar! En ook hier: de lat ligt hoog. Doen ze zelf. Want een optreden is voor hen meer dan het maken van muziek. Het moet een act zijn, vinden ze. Ze willen altijd weer verrassen. En dat doen ze ook nu weer. De hartslag van menig bezoeker zal iets omhoog gegaan zijn als vier slagwerkers verleidelijk met de been­tjes gooien op Big Spender.

Is deze 'dans' nog een knipoog, bij die van Souplesse is dat wel anders. Mooi om te ervaren, wederom, dat dans een nummer nog krachtiger kan ma­ken. Vrolijk bij Walking on sunshine, gracieus, bijna klassiek bij Je suis malade, uitbundig bij Conga en de Grease Medley, stoer bij Heart Beats ... Sou­plesse laat weer eens zien alles in huis te hebben.


Kritisch

Is er dan niks op aan te merken op de avond, die om 20.00 uur begint en iets

na 23.00 uur eindigt met een knallend gezamenlijk optreden van alle arties­ten? Jawel hoor. Natuurlijk. Maar dat mag ook: als je als organisatie de lat hoog legt, ontkom je er niet aan dat mensen kritisch zijn. Duurde de medley na de pauze niet net iets te lang? Waarom zo weinig mannen als soloartiest? En kunnen we niet nóg meer mensen van eigen bo­dem solo laten zingen?

Het zijn hele kleine aantekeningen in de marge van het evenement, dat ei­genlijk maar één conclusie rechtvaar­digt: het was prachtig! Met dank en een diepe buiging voor OBK, dat met het organiseren van dit driedaagse evenement weer eens heeft laten zien dat muziek kan vermaken en ontroe­ren tegelijk.

'Jullie hebben het goed voor elkaar in Erp', verwoordde een bezoeker uit Volkel het.

En deze is misschien wel het meest veelzeggend, op de app ontvangen van Daniel, Poolse vriend van de krant, die in zijn geboortestad, met meer dan 100,000 inwoners, bij veel evene­menten als deze aanwezig is geweest, zondag in Erp is en al tijdens het eve­nement appt: 'lk weet niet wat ik moet zeggen. Ik ben sprakeloos. Ik heb nog nooit zoiets goeds gezien als Lost in Music. En dat in een dorp met 5.000 in­woners. In de pauze heb ik een vriend van me proberen te bellen. Hij geeft trompetles op verschillende scholen en leidt meerdere fanfares. Ik had hem willen vertellen dat ik vandaag naar een andere muzikale dimensie ben gebracht ...'

Oké, misschien toch nog één min­puntje waar iedereen zich in zal kun­nen vinden: we moeten zo lang wach­ten op de volgende editie ...

Tekst Erpse Krant 30 november 2023, Jeroen Vissers

Compilatie video Lost in Music 2023 YouTube

Video Lost in Music 2023 Compleet YouTube

Video Lost in Music 2023 voor download

Uitgebreide fotoreportage Lost in Music 2023,
Studio Frank Verbruggen 

Klik op de foto's om ze in hun geheel te zien

lim-logo.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-1.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-2.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-3.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-4.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-5.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-7.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-6.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-8.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-9.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-10.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-11.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-12.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-13.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-14.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-15.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-16.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-17.jpg
20231126_lost_in_music-(1)-18.jpg