Afscheid van Jan Koolen

Op zaterdag 4 juli 2009 nam Harmonie OBK afscheid van dirigent Jan Koolen. Met een concert in evenementenhal Ter Aa, waarvan de programmering op verzoek van Jan Koolen enkele hoogtepunten uit zijn veertienjarige carrière met OBK bevatte. De presentatie was in handen van Kari Beekmans.

Voorzitter Christ van Bree mocht een groot aantal concertgangers verwelkomen, onder wie familie van Jan, diverse ereleden en oud-voorzitters Kees Bressers en Piet Vermunt, voormalig dirigent Jacques Merkx, voormalig Boekels burgemeester Ties van der Vondervoort, Jan van Burgsteden als vertegenwoordiger van het Veghels gemeentebestuur.

Slagwerkgroep Harmonie OBK onder leiding van Henk Schellekens opende het concert met een bijzonder animerend programma van werken waarmee de slagwerkers in de afgelopen jaren bijzondere successen hebben geboekt.

Waarna het de beurt was aan het harmonieorkest, voor het laatst onder leiding van Jan Koolen. Met de paso doble Gallito, gespeeld als toegift tijdens de succesvolle concoursdeelname in 1999 te Veldhoven, lieten muzikanten en dirigent er het vuur vanaf spatten, vanaf de eerste noot. Intermezzo Sinfonico met zang van Cantarte - Carla Schoenmakers en Gerard van Winkel - werd het tweede programmadeel. Gevolgd door Xenia Sarda, een werk van Hardy Mertens, onderdeel van hetzelfde wedstrijdprogramma in 1999.  En opnieuw met élan gespeeld!

Na de pauze speelde het orkest Entr'acte uit Theatre Music van Philip Spark. En The Gods love Nubia uit Aïda, met zang van Double AM. Met Ans Brugmans, Annemarie Jans en Maria van Asseldonk maakte Jan voor het eerst kennis in mei 1997. Vele malen daarna nog zou OBK samenwerken met dit trio.

Toen werd het tijd voor de onvermijdelijke speeches. Voorzitter Van Bree schetste op een bijzondere manier de samenwerking tussen OBK en Jan Koolen. Namens de muziekvereniging overhandigde hij een lege fotolijst. Tijdens het concert werden door Patrick Verstegen foto's gemaakt die tenslotte tot een collage worden gesmeed, met Jan zelf in het middelpunt. Een herinnering aan een mooie samenwerking.
Namens de muzikanten van het harmonieorkest wist Gerrit Kerkhof met luim en lof de aandacht van de toehoorders te boeien. Hij bood een tuinbeeld aan dat straks vanuit Jans kantoor te zien zou moeten zijn. Voor Karien Koolen waren er bloemen in een kleurrijke compositie. Jan ontving een map met daarin de persoonlijke bijdragen van een groot aantal muzikanten.

Na The Woman in White, dat in het programma zat op verzoek van vele muzikanten, was de microfoon voor Jan Koolen zelf. Jan memoreerde op zijn beurt de voorgeschiedenis van zijn afscheid dat nu zijn beslag kreeg. Hij roemde OBK vanwege de discipline, de interne organisatie, de onderlinge band. Aan iedere muzikant en bestuurslid, de beide zanggroepen maar ook aan een aantal mensen in de zaal, overhandigde hij een lachende Boeddha.Voor het orkest tenslotte was er een cheque voor een loopmars waarvan de titel in overleg met zijn opvolger, Raf De Keninck, moet worden bepaald.

Het concert werd beëindigd met de filmmuziek uit The Lion King met zang van Double AM. Gekozen uit een project met filmmuziek.
Gevolgd door de klassieke meedeiners O Sole Mio en Funiculi Funnicula,  gezongen door Cantarte.
Christ van Bree sprak een dankwoord aan alle aanwezigen, overhandigde bloemen aan beide dirigenten en beide zangensembles en kondigde aan dat er na het concert gelegenheid zou zijn om persoonlijk afscheid te nemen van Jan Koolen.
Met Eres Tu namen harmonieorkest OBK, Cantarte en Double AM voorgoed afscheid van dirigent Jan Koolen.

Aansluitend verliet het orkest het podium voor een laatste afscheid in kleine kring. In de kelder van Ter Aa zong Double AM als verrassing een nummer van de groep Venice, speciaal opgedragen aan Jan. Geen officieel onderdeel van het programma, maar daardoor niet minder gespeend van emoties.

Nog tot ver in de kleine uurtjes stond er een rij mensen die persoonlijk een woordje met Jan wilden wisselen.

   
Foto's Paul van Amstel